Η μηχανή της βουίζει σαν σφήκα. Κρατάς τον συμπλέκτη κι αλλάζεις ταχύτητα. Δίχρονο αλλά κυκλοφορείς χρόνια πάνω στην ίδια σέλα, αιώνες τώρα, απλά με άλλον οδηγό.

Το σχέδιό της, καθόλου τυχαίο, αφού η απαίτηση από πλευράς γυναικών να θέλουν να οδηγούν μηχανάκια, έκανε τον σχεδιαστή να φτιάξει το συγκεκριμένο σχέδιο με το άνοιγμα στη μέση και μάλιστα να προσθέσει κάτι μοναδικό και πρωτότυπο, την ρεζέρβα! Η αισθητική των καμπυλών της Vespa ήταν αξεπέραστη όπως αποδείχθηκε και τόσο τέλεια που να παραπέμπει σε έργα και μορφές της αρχαίας Ελλάδας.

Στο σχέδιο ήταν λοιπόν το μυστικό; Βρεθήκαμε με έναν λάτρη του scooter και ιδιαίτερα της Vespa στο Ναύπλιο, τον Θάνο Καζολιά και μας είπε πολλά σχετικά με την αγάπη του για το συγκεκριμένο δίτροχο.

Vespa, ένα πετυχημένο μοντέλο

Δημιουργημένο από αεροναυπηγό θα μάθαινα, δεν θα τον διέψευδε η αγάπη του κοινού και θα έβρισκε αμέτρητους αφοσιωμένους αγοραστές, με την Vespa να παραμένει αιώνια στη μόδα ως το αξεπέραστο σκούτερ της οικουμένης. Από την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στην έκθεση του Μιλάνου, το 1947, η παραγωγή της θα εκτοξευόταν. Θα δημιουργούνταν ως
Bajaje στην Ινδία, ως Vyatka στην Ρωσία, ως MotoVespa στην Ισπανία και ως Hoffman στην Γερμανία.

Το Rally του ΄77 ήταν όμως το πιο βελτιωμένο μoντέλο κινητήρα Vespa.

Στο εργαστήριο του Θάνου Καζολιά στο Ναύπλιο ο χώρος έχει μεταφερθεί από το χθες μέσα σε vintage ατμόσφαιρα και σε κάθε γωνιά ζωντανεύουν παλιά μοντέλα και αξεσουάρ. Εξαρτήματα, μέταλλα και βίδες από διάφορα μοντέλα και γενιές βρίσκουν εδώ τον φυσικό τους χώρο. Δεν ασχολήθηκε τυχαίο ο Θάνος με το να «φτιάχνει βέσπες». Είναι ένα αντικείμενο εργασίας που διάλεξε και αγαπά αφού δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο.  Και σε αυτό δίνει στοργή σαν πατέρας, αφού για τον ίδιο, κάθε Vespa που μπαίνει στο εργαστήρι του είναι και μία κόρη!

Αντιπροσωπεύει έναν μύθο κι ένα όνειρο η Vespa; Τον ρώτησα αμέσως. 

«Είναι επιλογή».

 Είναι λατρεία ή μια μορφή επιθυμίας τελικά το να θέλεις να οδηγείς ένα μηχανάκι παλιού τύπου που βέβαια κάθε άλλο παλιό είναι αφού σε πάει όπου θέλεις και σε φτάνει μακριά. Ο ίδιος έχει κάνει μακρινά ταξίδια και έχει φτάσει στο εξωτερικό με την  βέσπα του. Ένας μάλιστα αγαπημένος προορισμός του είναι το Μουσείο Vespa, στο παλιό εργοστάσιο της Piaggio, στην Pondetera της Ιταλίας. Εκεί θα πραγματοποιηθεί, όπως μας ενημέρωσε ο λάτρης αυτού του αξιαγάπητου δίτροχου (τον Μάρτιο του 2024) η κορυφαία διεθνής συνάντηση φίλων της Vespa. Στο δικό μας Ναύπλιο επίσης προγραμματίζεται συνάντηση για τα τέλη του Αυγούστου τον ερχόμενο Καλοκαίρι. (Σημειωτέον εδώ να αναφερθεί ότι στο Ναύπλιο υπάρχει εδώ και χρόνια το Vespa Club με 30 μέλη).

Μια φωτογραφία αφηγείται την αρχή της ιστορίας

Βλέποντας την ασπρόμαυρη πολυκαιρινή φωτογραφία με τον πατέρα του Θάνου και τον ίδιο πάνω στη Vespa, υποψιάζομαι γιατί αυτό το αξιοζήλευτο δίτροχο (όπως και πολλά τύπου μοτοσακό) μπορούν να γίνουν νοσταλγικά αντικείμενα ή πάθος. Μια τέλεια αφορμή άλλωστε για να ασχοληθεί κανείς με κάτι, είναι να έχει μεγαλώσει δίπλα του. Όπως μπορεί βέβαια να συμβεί και το αντίθετο ακριβώς.

Με το συγκεκριμένο σκούτερ υπάρχει έντονο δέσιμο από πολύ κόσμο, και το γεγονός ότι «ήταν δύσκολη η χρήση της για μένα, όσο ήμουν μικρός, με έκανε να θέλω να μάθω πώς την έφτιαχναν, να εξερευνήσω αυτόν τον άγνωστο κόσμο. Έτσι κι έγινε».  

Πράγματι, κάποτε η Vespa ήταν οικογενειακό μέσο μεταφοράς και ένα βασικό μέσο για να πας στη δουλειά σου.

Στο εργαστήρι του Θάνου θα βρεις πολλά παλιά συλλεκτικά κομμάτια τα οποία απευθύνονται στο δικό τους ξεχωριστό αποδέκτη. Τους λένε συλλέκτες, μπορεί από συνήθεια όταν κάποιος συλλέγει παλιά αντικείμενο. Στην προκειμένη, αφορά ένα μέσο που βγαίνει στους δρόμους και η αλήθεια βρίσκεται πιο μακριά….

Ο Θάνος θα τα συνταιριάξει παλιά με νέα αντικείμενα για να τα αναστήσει, αναδημιουργώντας το παλιό με την τέχνη και την τεχνική θα το μετατρέψει σε ολοκαίνουργιο δίτροχο ώστε να βγει με ασφάλεια στους δρόμους.

Σκέφτομαι πως πάντα υπήρχε ένας θείος ή ξάδελφος που είχε Vespa και πάντα θέλαμε να καθίσουμε πάνω στη σέλα για να δούμε πως είναι, ποια αίσθηση σου βγάζει κι ας ήμασταν πάνω στο καβαλέτο και σου φώναζαν «πρόσεξε, θα πέσεις», εσύ ήσουν από στόφα μανιώδη ταξιδευτή.

Ο Θ. Καζολιάς στο Ναύπλιο υποστηρίζει επίσης μοτοποδήλατα Piaggio, bravo, si, ciao, κ.ά.

Ιστορικό σύμβολο του φιλελεύθερου ατόμου της βιομηχανικής εποχής, ένα φετίχ για κινηματογραφικές ταινίες, το ανέμελο στυλ του οδηγού και το αίσθημα φυγής του αναβάτη έχουν αφήσει ανεξίτηλες εικόνες στο γυαλί, ενώ ουκ ολίγες έχουν αποτελέσει ανεξάντλητο décor φωτογράφισης!

Στην Ελλάδα κυκλοφορούσαν πάρα πολλά μοντέλα από δεκαετίες. Η ευρεία χρήση της οφείλεται επίσης «στο ειδικό καθεστώς που εφαρμόζονταν στα ιταλοκρατούμενα μέρη της χώρας, και κυρίως στα νησιά, όπου ίσχυε ειδική εκπτωτική πολιτική, εις ένδειξη μετάνοιας ή εν είδει αποζημίωσης… Στα νησιά κυκλοφορούν κάθε λογής δίτροχα και η Vespa παραμένει σε μεγάλη εκτίμηση».

Η σημασία της αναγέννησης μιας παλιάς Vespa

θέλει κατάλληλα εργαλεία και τεχνική για να ανακατασκευάσεις ένα παλιό μηχανάκι ή απλά να το λατρεύεις αυτό που κάνεις; Υπάρχουν με την σειρά τους, αφοσιωμένοι πελάτες ή λάτρεις που τους δίνει μια ξεχωριστή ταυτότητα η κατοχή μιας Vespa;

Η απάντηση έρχεται από μόνη της και πείθεσαι εύκολα όταν μαθαίνεις ότι «εμφανίζονται άνθρωποι από κάθε μεριά της Ελλάδας για να ανακατασκευάσουν μια Vespa από την αρχή…αυτό σημαίνει ότι ξέρουν τι ζητάνε».

Εδώ τα διάφορα μέρη (κομμάτια) σκελετού, θα αναζητήσουν τον κατάλληλο κινητήρα, θα το βάψουν σε ένα retro χρώμα και θα μετατραπεί με διάφορα … μαγικά σε ένα ολοκαίνουργιο μηχανάκι που σε ταύτιση με το πρωτότυπο κι ας εξακολουθεί να λέγεται «παλιά».

Ευρήματα αρχαιολογικής ανασκαφής μοιάζουν κομμάτια παλιάς κοπής Vespa

«Πολλοί λένε ότι χαλάει συνεχώς», του κάνω κι εγώ τη δύσκολη!

Τρία πράγματα πρέπει να προσέχει ο κάτοχος:  συρματόσχοινο, μπουζί και λάδι  και αν την προσέχετε και την αγαπάτε θα σβουρίζει για πάντα!

Αξίζει να επενδύσει κανείς σε έναν σκουριασμένο σκελετό και μερικά παλιοσίδερα; Μια ερώτηση του κοινού αυτή.

«Το αν επιλέξει ο συλλέκτης να φτιάξει μια Vespa για συλλογή ή ως μέσο μεταφοράς, σίγουρα έχει επίγνωση και είναι διατεθειμένος να συντηρεί ένα παλιό αντικείμενο. Πάνω απ όλα είναι προσωπική επιλογή και απόφαση του κατόχου και δεν έχει να συγκριθεί με κάτι άλλο, είναι το τι θέλει να κάνει πραγματικά με αυτό».

 Ίσως, το να θέλεις να αποκτήσεις μια “παλιά” Vespa είναι γιατί μπορεί να βρίσκεται κάποιο καλά κρυμμένο νόημα μέσα της και ψάχνεις να το ανακαλύψεις. Όπως στη ζωή, σκέφτομαι.

Η Vespa μπορεί να αποτελεί έναν έρωτα συμβολικό και το βουητό να ξυπνά μέσα μας το σκοπό του ταξιδιού. Αρκεί να βρίσκουμε πάντα τον επιθυμητό προορισμό και πάντα οι καλοί χωρούν πάνω στη σέλα!

Απευθύνεται σε όποιον ή όποια αναζητά καλά ανταλλακτικά ή αξεσουάρ Vespa, για ανακατασκευή και κάθε λογής εργασία που σχετίζεται με τα αγαπημένα piaggio.

 

Ο ρομαντισμός σταθμεύει για λίγο εδώ όταν βλέπεις τις μινιατούρες και συλλεκτικά αντικείμενα να διακοσμούν τον χώρο. Μετακινώντας την φαντασία σου έρχεσαι πιο κοντά στις γαλλικές περφουμαρίες, σε αρωματοποιούς και την τέχνη του να φτιάχνεις αρώματα, κάτι που δεν είναι απλά η εκτέλεση μιας συνταγής.  Η επίσκεψή μας στο Aroma Nafplio θα ήταν άκρως «φροντιστηριακή» αφού τόσα που μάθαμε, δύσκολα θα γινόταν σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα.

«Είναι αλήθεια περίτεχνο να φτιάξεις ένα καινούργιο άρωμα», ήταν μια πρώτη ερώτηση που μου βγήκε αβίαστα. Ήθελα όμως να μάθω αμέσως «το πώς γίνεται» νομίζοντας πως κάτι το κερδίζεις με ένα κρυμμένο μυστικό που θα σου πει κάποιος. Είναι εξίσου δύσκολο να γνωρίζεις τα συστατικά που θα προσθέσεις, την διαδικασία να δοκιμάζεις φόρμουλες, να διατηρείς την ποιότητα με απώτερο σκοπό, τι άλλο, να αρέσει σε όσο περισσότερο κόσμο γίνεται. Και αυτό είναι το ζήτημα τελικά. Έλαβα την σημαντική πληροφορία από τον Λεωνίδα, ο οποίος διακρίνεται από επαγγελματισμό και βαθιά γνώση του αντικειμένου. Μου μίλησε με αγάπη για το περιεχόμενο στα μαγικά μπουκαλάκια που σαν φίλτρα απλώνονται στο σώμα μας δημιουργώντας αίσθηση καθαρότητας και ευεξίας. Ο ίδιος μου όπως θα μου πει, γνώριζε από μικρός τα αρώματα, αφού όλη στην οικογένεια φορούσαν. Ήρθε από την Θεσσαλονίκη (μαζί με την οικογένειά του) και μαζί του έφερε μια σειρά από ευγενή αρώματα και διάθεση να δουλέψει σε κάτι που αγαπά αληθινά και παρότι δεν έπαψε ποτέ να έχει στο μυαλό του την ιδέα του αρωματοποιού, ο ίδιος σπούδασε φαρμακοποιός.

"Η μύτη έχει άμυνες, παθαίνει ανοσμία από ένα σημείο και μετά", λέει ο Λεωνίδας Γιαννουζάκος, ιδιοκτήτης του αρωματοπωλείου Aroma Nafplion.

Ο χώρος είναι γεμάτος από νότες γιασεμιού,  βανίλιας, τριανταφυλλιάς, πορτοκαλιάς, υάκινθου, βιολέτας, νερολί… και η πληρότητα σε αγγίζει. Το άρωμα σε ηρεμεί ή σε ξυπνά, αναλόγως την στιγμή, ίσως να συμβάλλει αμελητέα ή ποσοστιαία και στην αυτοπεποίθηση ακόμα και όταν μιλάμε για αντίγραφα. Γιατί αν τα αυθεντικά αρώματα είναι μια καλή συνταγή, δεν παύει, όπως όλα τα πράγματα, να αντιγράφεται.  Επειδή όμως και στις αντιγραφές απαιτείται έφεση, ταλέντο, γνώση και τέχνη και αν δεν δείξεις αγάπη έργο δεν βγαίνει, το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα ιδεατό. Σε αυτό το κατάστημα ανακαλύπτεις ότι γνωρίζουν άριστα τα αρώματα και τη διαδικασία παρασκευής τους. Μάθαμε βέβαια ότι γίνεται με τα πρότυπα “Ifra” τα οποία είναι τα μόνα αποδεκτά πρότυπα που παρασκευάζονται παγκοσμίως.

Αν και πέρασε, νομίζω, η εποχή της αμφισβήτησης για τις αντιγραφές, αφού και οι πιο δύσπιστοι  μετέλαβαν ένα δυνατό άρωμα που τους νίκησε, περάσαμε μάλλον στο επόμενο στάδιο, της αναζήτησης ποιότητας και διάρκειας, με τον πελάτη να είναι εξ ορισμού απαιτητικός.

Βρήκαμε κι άλλα προτερήματα στο Aroma Nafplion εκτός από την πληθώρα γνώσης του Λεωνίδα, ο οποίος ξεκλειδώνει πολλά μυστικά, ότι έχεις χρόνο να δοκιμάσεις αρκετά αρώματα και να δεχτείς την συμβουλή όταν την χρειαστείς.

Aroma Nafplion

Αρωματοποιός σημαίνει

Και τι είναι αυτός ο αρωματοποιός τελικά, ίσως αναρωτιέστε πολλοί.

«Η χημεία είναι η βάση των αρωμάτων. Τις πρώτες ύλες τις δίνει η φύση, τα λουλούδια, τα φρούτα, έπειτα φτιάχνονται τα αιθέρια έλαια και η μη βρώσιμη αλκοόλη (άοσμη, de nature) αλλά τη φόρμουλα εκείνη που θα δελεάσει τη μύτη θα την εφεύρει ο αρωματοποιός».

 «Αρωματοποιός είναι περιζήτητο επάγγελμα στο εξωτερικό αλλά για να το επιτύχεις θα πρέπει να σπουδάζεις αρκετά χρόνια και να επενδύσεις πολλά χρήματα. Στη Γαλλία και συγκεκριμένα στο Grass βρίσκεται η κοιτίδα των αρωμάτων του κόσμου.  Ο μεγαλύτερος οίκος αρωμάτων Fragonard (όπως και οι Molinard και Valimard) ξεκίνησε από την Προβηγκία, περιοχή με απέραντους αγρούς και λιβάδια με αρωματικά φυτά. Αλλά πριν απ’ όλα, ιστορικά, τα αρώματα προέκυψαν από την ανάγκη του ανθρώπου να θέλει να μειώσει την δυσάρεστες οσμές από τα βυρσοδεψία των γειτονικών χωριών και την διαταγή ενός Λουδοβίκου να μην του μυρίζει άσχημα προκειμένου να περνάει όμορφα στην εξοχική του κατοικία. Μπορεί τελικά η Κυανή ακτή να ακμάζει και τα παραμυθένια της χωριουδάκια να αποτελούν μαγικό τουριστικό προορισμό, δεν ήταν το ίδιο με παλιότερα.

Σπουδή αρώματος

Θα περνούσαν χρόνια από τότε και τελικά η Γαλλία uα αποκτούσε τη φήμη της παγκόσμιας αρωματοποιίας, αφού σε αυτήν τη χώρα βρίσκονται εκτός από οίκοι μόδας και οι μεγαλύτερες σχολές αρωματοποιών, όπως η L’ Isipca και η Givavdan. Κι αν ρωτήσει κανείς τι βγαίνει κανείς από μια τέτοια σχολή, εκτός από το να ξέρει να φτιάχνει αρώματα, να «εκπαιδεύσει» –όσο αυτό είναι εφικτό- τις αισθήσεις του στο να γυρεύουν το τέλειο (ει δυνατόν) για την ανθρώπινη μύτη άρωμα, μαθαίνει και τα μυστικά όπως κάθε τέχνη έχει. Μπορεί ο ήρωας στο βιβλίο του Ζίσκιντ να παιδεύτηκε (!) πολύ και να θυσίασε αρκετές γυναίκες προκειμένου να παράξει το απίθανο άρωμα που θα ταιριάζει στο ανθρώπινο δέρμα. Ναι, η τέχνη των αρωμάτων μπορεί και μαθαίνεται. 

Η συνταγή ίσως να είναι απλά μία: Αγάπη και δυνατό άρωμα.

Ποικιλία από χειροποίητα μπουκαλάκια περιμένουν το άρωμά τους

Το γαρ της τέχνης

«Αρωματοποιός δεν είναι η μάρκα πάντως ενός οίκου μόδας που λανσάρει το άρωμα με ένα απίθανο μοντέλο. Αρωματοποιός είναι παραγωγός και δημιουργός , ένας καλλιτέχνης θα λέγαμε, που απεργάζεται με βάση τις αναμνήσεις του, τα παιδικά χρόνια, αλλά και τις γνώσεις που έχει αποκτήσει ώστε όλα μαζί να χωρέσουν ένα μικρό μπουκάλι μνήμης».

Οι αρωματοποιοί είναι και «μύτες» όπως μας πληροφόρησε επίσης ο ιδιοκτήτης. Χαρισματικούς, θα τους έλεγες, προικισμένους, ίσως και λίγο εκκεντρικούς όπως όλοι οι καλλιτέχνες άλλωστε. Λιγοστοί ωστόσο και εκλεκτοί, αριθμούν μόνο μερικές εκατοντάδες σε όλον τον κόσμο και είναι ανάρπαστοι! Έρχονται όμως σε έναν απαιτητικό χώρο και καθόλου εύκολο κόσμο να δοκιμαστούν και σε ένα είδος που αφορά προσωπική υπόθεση, με μια αίσθηση που είναι άκρως υποκειμενική, την όσφρηση!

Ποιο όμως είναι το άρωμα που μας ταιριάζει καλύτερα, αυτό που μας αρέσει; ποιος θα μπορούσε να την απαντήσει;

Αν ήσασταν στη Γαλλία και είχατε χρόνο και χρήματα, θα πηγαίνατε σε κάποια μεγάλη αρωματοποιεία για να κάνουν αμέτρητες δοκιμές «οι μύτες» στο δέρμα σας.

«Πέραν των άλλων είναι να σου ταιριάζει εσένα προσωπικά».